Teneriĉaj konfidoj (confidences tendrement masculines)

Cette « concérence pour en finir avec le genre » a été écrite pour être présentée dans le cadre du séminaire « genre et égalité » ayant eu lieu en espéranto, en Sardaigne, en 2014.

Le concérencier raconte ses propres errements dans un monde divisé par l’identité sexuelle, une des plus intimes et profondes pour la plupart des êtres humains, tandis qu’il n’arrive pas réellement à en comprendre le sens, ni à en définir les contours.

Il n’existe pas encore de version française.

3 réflexions au sujet de « Teneriĉaj konfidoj (confidences tendrement masculines) »

  1. Luko

    Kara Gijom,
    finfine mi aŭskultas viajn kantojn en Jadeo kaj legis vian « Kantoprelegon por forgesi pri la genroj » Mi ŝategas.
    Ĝi memorigas min al diskuto, kiun ni havis, kaj mi esperas, ke vi ne konsieras min kiel fuĝanto, same kiel aliajn. Kvankam en mia fundo ja estas pli da teneremo al hominoj ol al homiĉoj – por uzi la samajn vortojn kiel vi – , mi komencas, konante kaj legante vin, iom bedaŭri tion, kaj ankaŭ mi revas pri mondo, kie regus amo kaj terereco inter ĉiuj.
    Do viaj tekstoj estas vere pripensigaj, kaj revigaj. Ili povus cetere ŝoki iujn, kiuj ankoraŭ estas katenataj al la sociaj kutimaj pensmanieroj, kaj tion mi ŝatas.

    plejamike kaj tenere,
    Luko

    Répondre
    1. Guillaume / Gijom'

      Saluton, kara !
      Mi ĵus malkovris vian komenton kaj vere ĝojas pri ĝi. Mi ne povas esperi pli da mensa malfermeco. La tenereco kaj seksallogo estas aĵoj nedependaj de via pensmaniero. Tamen, mi havas demandon por vi : kio okazas en vi, kion vi sentas se vi ŝanĝas la jenan penson :
      « En mia fundo ja estas pli da teneremo al hominoj ol al homiĉoj »
      al tiu ĉi : « En mia ĝisnuna vivo ja estis pli da teneremo al hominoj ol al homiĉoj » ?
      Ĉu vi senhezite kapablas elekti tiun, kiu vere profunde sonas pli ĝusta kaj honesta ?
      Kaj se hazarde, vi elektas la duan, kion tio ŝanĝas por vi ?
      <3

      Répondre
  2. Luko

    Nu, mi pravigas la regulon, laŭ kiu ĉio, ĉiam povas ŝanĝiĝi, do laŭ kiu ĝenerale pli ĝustas diri « ĝis nun ».
    En la nuna kazo mi ne havas impreson, ke mia « tenerema – aŭ allogema- kondiĉo » povas radikale ŝanĝiĝi. Tamen alia , plia aspekto povas aperi, ne maleblas, eble eĉ iusence jam okazas tio.
    Mi konklude ne kapablas elekti senhezite inter la du proponoj. – kaj ne volas, ĉar ambaŭ havas sian avantaĝon.
    Por respondi vian demandon, kio okazus, se mi elektus la duan, mi dirus ke tio malfermus min al pli konkreta ŝanĝo-latento. Mi ne juĝas en tiu kazo, ĉu tio estus bona aŭ malbona.
    <33

    Répondre

Laisser un commentaire

Votre adresse de messagerie ne sera pas publiée. Les champs obligatoires sont indiqués avec *